Het Kompas

Woord van de voorzitter, mei 2019

 

 

Wat hebben we de afgelopen weken veel reacties gekregen over onze jubileum-aankondiging

in de vorm van een persoonlijke afgegeven Begonia. Een schot in de roos, dat door vele leden enorm op prijs werd gesteld. Hiermee werd het startschot gegeven aan ons jubileumjaar.

Het vaandel van de KBO, dat in vroeger jaren veelvuldig werd gebruikt, hangt tussen andere vaandels van Hillegomse organisaties bij de Stichting Vrienden van Oud Hillegom. Ter gelegenheid van ons jubileum werd het getoond op onze jaarvergadering.

De tekst Rerum Novarum (Van een omwenteling) is een in 1891 door Paus Leo 

XIII geschreven encycliek. De encycliek houdt zich bezig met de situatie van de arbeidersklasse en formuleert in de vorm van een aantal uitgangspunten de sociale leer van de Katholieke Kerk. Uitgangspunten van de pauselijke encycliek waren een rechtvaardig loon, het recht op eigendom en solidariteit met de zwakkeren. Als instrumenten om deze doelstellingen na te streven, werden zowel overheidsingrijpen als de vorming van vakbonden genoemd.

 

Op de goed bezochte algemene ledenvergadering van 18 april konden we terugblikken op een succesvol jaar 2018. Ondanks een kleine terugval in het aantal leden en donateurs van ongeveer 3% hebben we het boekjaar afgesloten met een beperkt negatief exploitatieresultaat van € 492,–, ontstaan door een tweetal incidentele uitgaven. Door een lichte verhoging van de contributie voor

2019 is de begroting voor dit jaar ongeveer gelijk aan voorgaande jaren. De viering van ons 65-jarig jubileum heeft hier geen invloed op, want wij hebben jaren gespaard en bezitten een ‘reservepotje’ van bijna € 4.800,–  voor de kosten van dit jubileum, dat we – grotendeels gratis – voor onze leden en donateurs organiseren.

Onder applaus werd op voordracht van de kascommissie aan het bestuur décharge verleend voor het gevoerde financiële beleid.

Het jaarverslag, zoals altijd uitstekend verzorgd door onze secretaris, gaf een goed beeld van ons verenigingsjaar. Een uitgebreid overzicht van onze vergaderingen, de georganiseerde activiteiten en een inzage in de belangenbehartiging, die wij in verschillende gremia voor onze leden uitvoeren. Verrassend is ook dat meer leden regelmatig een ‘kijkje’ nemen op onze website, waar veel informatie is te vinden.

Op de vergadering zijn onze bestuursleden Toos van Loon en Marry van der Hulst voor een volgende periode herkozen en werd José Bon benoemd, die als nieuw bestuurslid onze ledenadministratie gaat ondersteunen. U weet, dit is geen sinecure, want de maandelijkse mutaties zijn groot en moeten zorgvuldig worden bijgehouden.

Speciale aandacht op de ledenvergadering was voor onze in februari gehouden enquête. Het heeft uw bestuur veel informatie opgeleverd. Vooral de suggesties voor verschillende activiteiten geeft stof tot nadenken en daarna uitvoeren. Dat doen wij graag, maar extra hulp van de leden – als daarom wordt gevraagd – zal soms onontbeerlijk zijn. Wij rekenen op uw steun!

Wij gaan er zeker toe over naast ons vertrouwde middagthemabijeenkomsten een enkele avondmeeting te organiseren om op deze manier ook een aantal jongere senioren er toe te bewegen eens een kijkje te komen nemen bij de KBO-activiteiten, want wij zijn er voor iedereen boven de 55/60 jaar. De themabijeenkomsten worden hoofdzakelijk bezocht door 80-plussers, die graag een muziekmiddag of interessante lezingen willen bijwonen afgesloten met een bingo. Dit houden wij er zeker in.

In dit nummer wil ik extra aandacht vragen voor onze bus/bootreis naar De Weerribben op donderdag 18 juli. Om teleurstelling te voorkomen adviseer ik u zich zo snel mogelijk aan te melden. Het principe is: ‘wie het eerst komt wie het eerst maalt’. Afgelopen jaren is gebleken dat wij verschillende leden teleur moesten stellen.

Tot slot wens ik u allen heel veel plezier bij de komende activiteiten, ontmoet u graag bij de jubileum-voorstellingen in het gebouw van de Stichting Cultuurbeleving Hillegom of andere op stapel zijnde bijeenkomsten in de komende maanden. Hopelijk krijgen we weer net zo’n mooie zomer met hoge temperaturen als afgelopen jaar en kunnen we buiten genieten in onze tuin of op balkon.

Hartelijk groet,

Frans van Lierop

Gedachtegoed, mei 2019

DIT HUIS

De vreugde voert ons naar dit huis waar ’t Woord aan ons geschiedt

       God roept zijn Naam over ons uit en wekt in ons dit lied

Dit huis van hout en steen dat lang de stormen heeft doorstaan

       waar nog de wolk gebeden hangt van wie zijn voorgegaan

Dit huis dat alle sporen draagt van wie maar mensen zijn;

       de pijler die het alles schraagt, wilt Gij die voor ons zijn?

Zal dit een huis een plaats zijn waar de hemel open gaat,

       waar Gij ons met Uw eng’ len troost, waar Gij U vinden laat?

Onthul dan ons uw aangezicht, Uw naam die met ons gaat,

       en heilig ons hier met Uw licht, Uw voorbedachte raad.

Vervul ons met een nieuw bestaan van ’t Woord waarin Gij spreekt,

       en reik ons zelf als leeftocht aan het Brood dat Gij ons breekt.

Dit huis slijt met ons aan de tijd, maar blijven zal de kracht

       die, wie hier schuilen, verder leidt tot alles is volbracht.

                                                                         (W. Vogel)

 

Als het koor bij het begin van de viering dit mooie lied zingt, gebeurt er wat. Pastor, lector en misdienaars komen binnen. We zingen afwisselend, mannen en vrouwen. Het lied geeft meteen een goede sfeer. We zoeken verbinding, er is daar een uitgestoken hand in licht en Woord en Brood en troost, én in elkaar. Samen in dit huis van hout en steen.

Dit huis.. ik denk aan de Jozefkerk waar pasgeleden de allerlaatste dingen weg gingen, .. dit huis van hout en steen dat zoveel sporen draagt: voetstappen, herinneringen. .. waar nog de wolk gebeden hangt van mensen, van u wellicht. Als die muren toch eens konden spreken.. Daar is zo veel gevierd. Lief en leed gedeeld, trots en schaamte. De sacramenten, hoogfeesten en de gewone dagen. Heilzame ontmoetingen van mensen met God en met elkaar. De laatste jaren werd daar uitgedeeld van de voedselbank, en werden zo mensen bemoedigd.

Dit huis van hout en steen.. ik denk aan de Notre-Dame die (nu ik dit schrijf) gisteravond door een grote brand werd getroffen. Kathedraal van Parijs, gewijd aan `Onze Dame’ Maria, patrones van Frankrijk. We weten nog niet hoe groot de schade is; wel zag ik biddende en huilende mensen in de straten, en een meeleven uit heel de wereld. Er werd al meteen geld toegezegd, en een plan gemaakt voor herstel. Want ook deze, grote, kerk is veel méér dan hout en stenen.

In deze huizen wordt God gezocht, en gevónden: zijn Naam over de mensen, opgewekt tot een nieuw bestaan. In deze huizen ervaren we iets van de hemel, een vergezicht van vrede. Hoe kostbaar is zo’n huis van hout en steen, hoe erg om te verliezen.

Ik denk aan de Jozef-en-Martinuskerk, de viering van St. Jozef, de patroon: veel kinderen met hun ouders, jonge, oud(er)e en nieuwe mensen. Wat is er veel te zien in die kerk, zo hoog, zo groot. En wat wordt er veel gedaan: jongeren die vastten en meteen ook actief spullen inzamelden voor het project van Els Koop in Brazilië. De parochiële caritas (PCI) die de kosten van de verzending betaalt. Een paar weken later, Palmzondag, zijn er door veel kinderen palmpaasstokken gemaakt. Ze vertellen over de Goede Week voor Pasen en worden daarom naar mensen gebracht met een vriendelijk woordje. Palmtakjes worden gezegend om mee naar huis te nemen. Zegen over alles en allen, dat zij en wij zelf `levende stenen’ worden van de Kerk. Opnieuw ontstaan sporen, worden er  herinneringen gemaakt en nieuwe voetstappen gezet.

Nu is het Pasen, tot en met Pinksteren; gevolgd door hoogfeesten. Tijd van de 1e H. Communie overal. Met het licht op de Paaskaars om de mensen en de wereld te heiligen. Ik wens u een mooie tijd toe.

Anneke Beenakker-Voorn

Woord van de voorzitter, april 2019

Beste ‘clubvrienden’,

 

Het is zondag 10 maart als ik dit voorwoord schrijf, exact de datum waarop 65 jaar geleden onze vereniging is opgericht. Het voorlopig bestuur bestond uit de heren C. Broekhof (voorzitter), G. Fõrrer (secretaris) en D. Hageman (penningmeester). Eén van de eerste taken bestond uit het zoeken van een geestelijk adviseur. Dit nam enige maanden in beslag omdat de beoogd kapelaan door het bisdom werd over geplaatst, waarna de nieuw benoemde kapelaan Van der Laan van de St. Jozef parochie het adviseurschap op zich nam.

De belangrijkste taak van het bestuur was het maandelijks ophalen van de contributie. De eerste contactpersoon deed dus al snel zijn intrede om het bestuur te ondersteunen. Voorzitter Broekhof schrijft: ‘De heer J. Boot heeft zich dan beschikbaar gesteld om in de Martinus Parochie contributie op te halen. Bravo Jan, en schrijf er zoo tusschen neus en lippen maar eens een paar leden bij’. Momenteel is Jan Boot onze vice-voorzitter…. Het zal toch niet?

 

De wens was het bestuur snel uit te breiden tot een volwaardig team van zeven leden. En dat lukte eind 1954 begin 1955. Men werd nog niet benoemd maar ‘aangezocht’. De voorlopige samenstelling was als volgt: C. Broekhof (voorzitter), G. Fõrrer (secretaris), C.P. Weijers (penningmeester), J. Heeres (tweede voorzitter), C. van Leeuwen (tweede secretaris), P. Zonneveld (tweede penningmeester), A. Minck (commissaris) en C. v.d. Voorn (toegevoegd lid namens de K.A.B.). Op de eerste officieel beschreven notulen van de bestuurs vergadering van 25 maart 1955 ten huize van secretaris G. Fõrrer worden de functies bekrachtigd en gingen de mannen aan de slag. U leest het goed: mannen; in tegenstelling tot nu nog geen vrouw in het bestuur te bekennen.

 

Jubileumjaar 2019

Terug naar het heden. 65 jaar Vereniging van Senioren KBO Hillegom, zoals we tegenwoordig officieel heten. In de vorige Kompas heb ik al aangekondigd dat alle leden in de week voor 10 maart een attentie en een uitnodigingskaart met daarop een kort overzicht van de geplande feestelijke activiteiten zouden ontvangen. Met behulp van onze contactpersonen hebben wij alle leden kunnen verblijden met een prachtig bloeiende Begonia. Dit werd zeer gewaardeerd. Iedereen was verrast. Zonder de ‘transporthulp’ van C.S. Weijers / Tuberbulb en de inzet van onze contactpersonen was dit niet binnen tweeënhalve dag gelukt. Ga er maar aan staan: bij 800 adressen (één per lidmaatschapsadres) een plant overhandigen. Je krijgt er positieve energie van, mede door het persoonlijk contact, gevolgd door een praatje met soms een kopje koffie of thee. Dan waren de contactpersonen wel heel lang bezig. Maar dat deden ze graag. Een contactpersoon constateerde op de helft van haar route dat ze planten te kort kwam. Zij had zich vergist in het aantal per adres. Terughalen dus. Vond ze helemaal niet erg, want dan had ze ‘dubbel’ contact.

 

Op de uitnodigingskaart was aangekondigd dat wij In het kader van ons jubileumjaar een theatervoorstelling op woensdagavond 22 mei a.s. organiseren in het gebouw van de Stichting Cultuurbeleving Hillegom. Binnen een dag was dit evenement volgeboekt. Met vereende krachten heeft het bestuur binnen een dag kunnen regelen dat ook op donderdagavond 23 mei dezelfde voorstelling wordt gegeven, zodat we nogmaals een groep van 120 mensen kunnen plezieren. Omdat onze activiteiten altijd overdag plaats vinden was het voor ons een beetje ‘koffiedik kijken’ of een avondbijeenkomst wel zou lukken. Het tegendeel bleek dus waarheid.

Natuurlijk besteden we ook aandacht aan ons jubileum op andere dagen te beginnen met onze algemene ledenvergadering op 18 april a.s. De uitnodiging en jaarverslagen zijn in dit nummer afgedrukt. Tot dan.

 

Hartelijk groet,

Frans van Lierop

Woord van de voorzitter, maart 2019

Beste ‘clubvrienden’,

 

Afgelopen week kreeg ik van onze secretaris het eerste notulenboek van onze vereniging in handen. In sierlijk en leesbaar handschrift schrijft de eerste voorzitter, de heer C. Broekhof, op het titelblad: ‘Notulenboek van de R.K. Bond van Bejaarden en Gepensioneerden afdeling Hillegom, opgericht de 10 maart 1954 in het K.A.B. Gebouw’.

 40 leden telde de vereniging bij de oprichtingsvergadering, waarop door een vertegenwoordiger van het ‘hoofdbestuur’ uit Rotterdam de noodzaak werd aangegeven om als katholieken ook echt ‘R.K. georganiseerd’ te zijn en dat men zich niet moest aansluiten bij ‘de Neutralen’. Eind van dat jaar groeide het ledental naar 87.

Op 15 mei 1954 was de eerste contactmiddag. ‘Er werd een kopje thee geschonken en de heer Oud stelde zich beschikbaar om een filmpje te draaien. Het gebouw van de K.A.B. was aardig bezet en naar de gegevens die werden opgevangen viel het noch al aardig in de smaak van de leden’, aldus de toenmalig voorzitter. Wie heeft niet van hem gehoord, onze filmende en fotograferende bakker Frans Out, die dus in ons oprichtingsjaar al actief was voor de K.B.O.

De volgende activiteit in dat jaar was het Sint Nicolaasfeest. De zaal was bijna te klein en men dacht er al aan in het vervolg Treslong af te huren! Er staat niet bij wie toen in het pak van Sinterklaas is gekropen, maar ik vermoed wel wie.

De contributie werd in 1954 vastgesteld op 40 cent per maand voor echtparen en 25 cent voor alleenstaande personen. Maandelijks werd dit door de bestuursleden opgehaald. 8 cent per lid diende te worden afgestaan aan het hoofdbestuur. Als je dit vergelijkt met de huidige maatstaven – € 25,– per lid en een afdracht van € 15,– – was dat toen een heel bedrag. Gelukkig kreeg onze vereniging al in het eerste jaar subsidie van de gemeente van 50 cent per lid en stelde de K.A.B. zijn lokaal gratis beschikbaar voor de ontspanningsmiddagen.

Tot zover een klein stukje historie uit het eerste jaar van onze vereniging. Ik ga verder lezen in het notulenboek en zal in de komende uitgaven van ons Kompas trachten leuke wetenswaardigheden op te sporen en u daarvan deelgenoot te maken.

 

Jubileumjaar 2019

Wat gaan wij doen in ons jubileumjaar?

In de eerste volle week van maart ontvangen alle leden een attentie en een uitnodigingskaart met daarop een kort overzicht van de geplande feestelijke activiteiten. Het belangrijkste item hierbij is de theatervoorstelling op woensdagavond 22 mei a.s. in het gebouw van de Stichting Cultuurbeleving Hillegom, de voormalige Kulturele Raad en wie nog verder teruggaat in de tijd: de Johannes jongensschool. Tussen haakjes: ‘Ook ik heb zes jaar lager onderwijs gehad op deze school, begonnen bij juffrouw Jansen en geëindigd bij de heer Olvers, die zo’n prachtige bijnaam had.’

De voorstelling gaat terug naar de jeugdjaren van veel van onze leden en wordt verzorgd door het theatergezelschap van Charlotte Welling & Trio Dobbs met het programma ‘De Vergeten Zangeressen van het vaderlandse lied’ dat gaat over o.a. de zestiger jaren van de vorige eeuw. Anekdotes worden muzikaal omlijst met liedjes uit ‘vervlogen jaren’. De avond is geheel gratis voor onze leden en donateurs, begint om 19.45 uur en eindigt om ongeveer 22.30 uur. Het is beslist noodzakelijk dat u zich van te voren aanmeldt, bij voorkeur digitaal op ons e-mailadres:

kbo-hillegom@hotmail.com of telefonisch bij onze secretaris, telefoon 0252 516538.

Er kunnen maximaal 120 personen in de zaal van de Stichting Cultuurbeleving. Het is voor het eerst dat wij een avondbijeenkomst organiseren, dus het is voor het bestuur ‘een beetje koffiedik kijken’ hoe groot de interesse is. Mocht de komende weken blijken dat de belangstelling overweldigend is, dan plannen wij een extra avondvoorstelling.

Naast deze theatervoorstelling besteden wij extra aandacht aan ons jubileum op de algemene leden-vergadering in april, de openingsmiddag in september en sluiten wij af met een voorstelling in februari-maart 2020. Samen met mijn medebestuursleden hopen wij dat de viering een groot succes wordt.

 

Hartelijk groet,

Frans van Lierop

Gedachtegoed, maart 2019

Houdt alsjeblieft vol !

 

Ik las een sprookje over een boer tijdens een overstroming.

De dijken begeven het en het land loopt onder water.

De boer zit koud en bibberend in de regen op zijn dak als er een bootje langs komt. De mensen in de boot roepen: “Kom er is nog plaats : we brengen je veilig aan land.”  Maar de boer schudt het hoofd en zegt: “nee. dat hoeft niet . God zal mij redden. ”

Het water stijgt nog hoger. Er komt een bootje langs. Ze gooien hem een touw toe.

Maar de boer weigert opnieuw.  God zal mij redden. Het water blijft stijgen Opnieuw een bootje. Opnieuw weigert de boer mee te gaan. En in de nacht verdrinkt hij.

Kwaad komt hij bij God. “Dat is me toch wat moois. Zeg ik tegen iedereen: God zal me redden. En U laat me in de steek.” God kijkt hem aan en zegt: “ik begrijp je niet . k heb drie keer  …..  een bootje langs gestuurd.”

 

Wat is nou de essentie van dit verhaal?

Ik denk het volgende: God laat zijn liefde heel vaak via mensen zien.

Anders is het voor ons te hoog gegrepen.

God laat zijn liefde via mensen zien. Dus via u en mij.

Wij mogen als het ware Gods handen en voeten zijn.

 

In  het evangelie vertelt Jezus een gelijkenis over een zaaier die uitgaat om te zaaien.

Het zaad komt op goede plekken terecht, maar  ook op slechte.  (Mt 13,1-23)

In de uitleg van het verhaal staat de goede of slechte grond voor het hart van een mens. Valt het woord van God daar in goede aarde?

 

Maar er zit een nog een kant aan het verhaal, denk ik.

Het verhaal gaat niet alleen over goede of slechte grond. Het verhaal gaat ook over de zaaier. De zaaier.  Wie is dat?  In de eerste plaats is dat Jezus zelf.

Daarnaast is de zaaier eigenlijk iedereen die het woord van God verspreidt.

Iedereen die het goede wil. Die iets van liefde en geluk  wil versprei­den in een wereld waar zoveel narigheid is. Het evangelie wil die mens een beetje moed geven, juist in onze tijd. Het evangelie zegt tegen de mens die toch het goede wil zaaien: Geef alsjeblieft niet op. Ook al zie je geen resultaat. Ook al valt er veel in slechte grond.

 

Dus u die Gods zaad uitstrooit. U Die toch maar het goede in de ander probeert te zien. U die niet meteen een oordeel klaar hebt. Houdt alsjeblieft vol.

U die altijd klaar gestaan hebt voor anderen. Voor wie niets teveel was.

Houdt alsjeblieft vol.

 

Het christelijk geloof is in wezen een heel optimistisch geloof.

Een geloof dat alle narigheid ziet om ons heen en dan zegt: “En toch.”

ja, er is heel veel kwaad.   En toch…

En toch heeft het goede, heeft de liefde het laatste woord.

En toch….. heeft God het laatste woord.  En daarom is het goede dat we doen nooit tevergeefs. Houdt alsjeblieft vol.

 

Pastoor Franken

Woord van de voorzitter, februari 2019

Beste ‘clubvrienden’,

 

De afgelopen weken heb ik op diverse nieuwjaarsrecepties al verschillende leden de hand mogen drukken en geproost op een voorspoedig 2019. Ook vanaf deze plaats wil ik u allen een heel gelukkig nieuwjaar wensen en vooral in goede gezondheid. Om je heen merk ik regelmatig dat mensen zeggen dat het niet gebruikelijk is om na half januari elkaar nog gelukkig nieuwjaar te wensen. Ik vind het eigenlijk niet verkeerd als we elkaar het hele jaar door ‘alle goeds’ voor de komende tijd wensen.

 

2019… een heel bijzonder jaar voor onze vereniging. We worden met z’n allen 65 jaar jong. Tot voor een paar jaar dé leeftijd waarop je de eerste AOW-uitkering ontving. Nu is deze leeftijd door de regering ‘opgerekt’ met een paar jaar en heeft 65 z’n magische kracht een beetje verloren. Wij gaan er wel uitgebreid bij stilstaan met een jubileum theateruitvoering in april of mei. De voorbereidingen zijn in volle gang. In het maartnummer leest u hiermee over.

 

Hillegom vergrijst net zoals vele plaatsen. Dat kan dus betekenen dat onze vereniging de komende jaren zal groeien. Maar dan moeten we wel onze inwoners ‘overhalen’ lid te worden van onze vereniging van senioren. Dat moeten we met elkaar doen. Dus kijk om u heen, attendeer mensen op onze maandelijkse themabijeenkomsten, nodig buurtbewoners en leeftijdgenoten uit om eens een keer een kijkje te komen nemen. Of kom met ideeën voor attractieve activiteiten voor jonge pensionado’s vanaf 65 jaar.

Het bestuur kan dit niet alleen. Nogmaals: we moeten het samen doen.

 

Het is al eerder aangekondigd. We gaan een enquête houden, waarin wij u vragen wat er onder onze leden leeft. Met de uitkomsten willen wij plannen gaan smeden voor de toekomst. Doe mee, want uw stem is belangrijk. Vul het formulier in, knip dit uit en lever het in bij één van de personen, waar u iedere maand ook de oplossing van de puzzel kunt brengen: Karin Zwetsloot, Gerda Warmerdam of Joke Mense.

 

Nog even terugblikkend naar de maand december. Aan de oproep in de Hillegommer voor een donatie uit het Meerlandenfonds heeft onze secretaris middels een korte e-mail gehoor gegeven. Begin december kregen wij bericht van De Meerlanden, dat we een ‘prijs’ gewonnen hadden. Vol verwachting toog een delegatie van het bestuur naar de uitreikingsbijeenkomst. Er werden bedragen toegekend tot een maximum van € 850,–. Ter besteding aan ons jubileum kregen wij een cheque van € 250,– uit dit fonds. ‘Toch mooi meegenomen’.

 

Op de oproep in ons vorige nummer voor een assistent(e) voor onze ledenadministratie heeft een zestal (!) leden gereageerd. In de ogen van het bestuur een mooie respons. Allen hartelijk dank voor hun reactie. Met één van de kandidaten zijn we inmiddels in gesprek om – na een inwerkperiode – op termijn de taken van onze ledenadministratie over te nemen.

 

19 december vierden we Kerst met 175 leden. Villa Flora was ‘tot de nok toe’ gevuld. Gestart werd met een prachtige kerstviering muzikaal ondersteund door het dameskoor van de Sint Jozef- en Martinusparochie, dat een groot aantal bekende kerstliederen ten gehore bracht. Na de lunch verzorgden ‘de Bollen Mina’s’ uit Lisse een feestelijk kerstconcert.

 

Van harte… Gelijktijdig met onze eerste themaviering van dit jaar op 17 januari was de uitreiking van de certificaten aan onze nieuwe ouderen-adviseurs door wethouder Fred van Trigt op het Gemeentehuis van Hillegom. Aan de zesdaagse cursus/training deed een vijftiental leden uit de Duin- en Bollenstreek mee. Van onze vereniging ons bestuurslid Joke Heemskerk en de heren Jan Clemens en Peter Dukker. Allen van harte gelukgewenst en wij hopen in de toekomst veel van hun nieuw vergaarde expertise gebruik te mogen maken.

 

Hartelijk groet,

Frans van Lierop

Gedachtegoed, februari 2019

GEDACHTEGOED – PSALM 90 –

 

Oud worden, we worden met elkaar steeds ouder. In de afgelopen maanden waren er, kort na elkaar, drie honderdjarigen in ons dorp. Dat is een goed bericht. Dat betekent dat het goed wonen is in ons mooie bollendorp, maar ook dat er naar elkaar wordt omgezien. Achter ieder mens, die ouder wordt, staan weer andere mensen die daarvoor zorgdragen. Er zijn voorzieningen waar mensen worden opgevangen, er zijn weer andere mensen die, meestal zonder eigenbelang (denk aan de mantelzorgers), weer andere mensen verzorgen. Er zijn voorzieningen op medisch, maar ook op culinair, gebied. Voel je pijn dan kun je naar gekwalificeerde gezondheidsspecialisten, een dokter of een gezondheidscentrum. Heb je trek, maar geen zin meer om zelf dat ene potje te koken, dan kun je tegen een redelijke prijs eten in een zorg- of kerkinstelling.

Wat ook uit de beschrijvingen, in onze plaatselijke bladen, naar voren kwam is dat deze mensen, die de leeftijd van honderd jaar hadden bereikt, open bleven staan voor de wereld om hen heen. Een doel hadden, richting gaven aan hun dagelijks bestaan. Zelf zorgen, beperkt sporten, familierelaties en vriendschappen onderhouden. Het is een zegen om zo oud te mogen worden.

Bij dit positieve nieuws dacht ik aan psalm 90 uit ons mooie bijbelboek. Het oude testament. Als u een bijbel heeft sla die er, zo nu dan, eens op na. U vindt kracht en troost in de teksten.

Ik geef u een gedeelte van de tekst uit de “basis bijbel”, psalm 90, 9 [..] en volgende:

 

“Ons leven gaat snel voorbij, zo snel als een gedachte.

We leven 70 jaar, als we sterk zijn misschien 80 jaar.

En zelfs in onze beste jaren hebben we zorgen en verdriet.

Plotseling is ons leven voorbij, want de tijd vliegt.

Wie begrijpt werkelijk hoe vreselijk boos U bent?

Wie heeft werkelijk ontzag voor uw woede?

Leer ons zó te leven, dat wij er wijs van worden.

 

Kom alstublieft terug, Heer. Hoe lang zal uw woede duren?

Heb alstublieft medelijden met ons!

Stort alstublieft elke morgen uw liefde over ons uit,

zodat wij alle dagen van ons leven zullen jubelen en juichen.

Maak ons alstublieft zó blij, dat wij zullen vergeten dat U ons gestraft heeft.

Laat ons zien wat voor machtige dingen U doet.

Laat ook aan onze kinderen zien wat een machtige God U bent.

Laat ons alstublieft zien dat U van ons houdt, onze Heer God.

Zegen alles wat we doen. Als U het zegent, zal het goed zijn.

 

Voor nu wens ik u goede wintermaanden en straks een zonnig voorjaar toe.

Marie van Rooden

Woord van de voorzitter december 2018 – januari 2019

 

Beste ‘clubvrienden’,

Sinds half november is de Sint met een grote schare Zwarte Pieten in Hillegom gearriveerd en bracht hij op 28 november een bezoek aan onze vereniging. Daarvoor is het bestuur druk bezig met het inkopen en inpakken van de ruim 200 cadeautjes, die wij tijdens deze feestelijke Sinterklaas-bingo-middag hebben uitgereikt. Ook heeft ieder lid in de afgelopen weken een chocolade-letter via onze contactpersonen mogen ontvangen. Groot was de schrik bij uw bestuur toen bekend werd dat er een terugroepactie van de Hema melk-chocoladeletters werd aangekondigd, omdat er bij de vervaardiging van onder andere de letter S ‘plastic snippers’ waren aangetroffen, net toen alles was bezorgd. Gelukkig betrof het niet ons productnummer. Het zal je maar gebeuren….. honderden letters omruilen! En wat ervan te denken als je de chocoladeletter toch al had opgegeten?!

Nadat de Sint welkom was geheten, bracht een negental leden van mannenkoor Cantiflora – in vol ornaat – een muzikaal intermezzo met speciaal voor deze gelegenheid ingestudeerde bekende Sinterklaasliedjes. Dat gaf extra cachet en ondersteunde beslist de zangkwaliteiten van onze leden, die massaal naar ons clubhuis in Bloemswaard waren getogen. Wonderlijk was dat het koor een paar onbekende coupletten had toegevoegd, waardoor de zaal soms ‘stil’ viel.

Zoals ieder jaar was een aantal personen speciaal geselecteerd om voor de Sint te verschijnen. Vanzelfsprekend de nieuwe bestuursleden, maar ook onze ‘supervrijwilliger’ Piet, de 90-jarige tante van één van de Pieten (en ook mijn tante) en een lid, dat altijd veel geluk heeft bij het binnenslepen van bingo-prijzen. Ook een voormalig inwoonster van De Zilk, die recentelijk kritiek had geuit op de kwaliteit van de prijzen. In plaats van ‘prullaria’ had zij liever een grote Azalea. Vanzelfsprekend gaf de Sint gehoor aan dit verzoek.

Voordat de bingo gestart kon worden overhandigde Sinterklaas een sleuteltje aan ‘bingo-supervisor’ Marry. Ons spel gaat in het vervolg ‘op slot’, omdat het in de afgelopen maanden tot tweemaal toe plotsklaps was verdwenen uit de spellenkast en wij moesten improviseren met een aftands spel, waarvan de cijfers praktisch niet meer te lezen waren. Het gebruik door derden had onze bingomolen beslist geen goed gedaan. Toen Sint aan het apparaat begon te draaien sprongen tientallen balletjes spontaan de zaal in en moesten de Pieten op hun knieën gaan zoeken onder het podium en tussen de cadeautjes.

De Sint begeleidde de eerste bingo-ronde en zag als een heuse notaris erop toe dat alles eerlijk verliep. Na een pauze met ‘winterse’ chocolademelk en natuurlijk een speculaasje werden nog twee  rondes gespeeld en ook toen was het strooien geblazen met die balletjes. Er werd een suggestie gedaan voortaan een computergestuurd spel aan te schaffen, maar dit strooien heeft toch ook zijn charme en zorgde voor hilarische taferelen.

Na afloop ging iedereen huiswaarts met minimaal een cadeautje.

Onze Kerstviering op 19 december a.s. is geheel ‘volgeboekt’. Ruim twee weken voor de sluitingsdatum hadden al veel leden zich aangemeld. Eind november stond de teller op het maximum aantal van 175 personen. Gelukkig hebben we – net als vorig jaar – Villa Flora kunnen vastleggen, want dat is in Hillegom de enige gelegenheid waar we met zovelen kerst kunnen vieren, toch één van de hoogtepunten in ons KBO-jaar.

Kerstmis is een gebeurtenis waar we ieder jaar stil bij staan. We hopen dat de ‘wereld wit zal kleuren’, want dan lijkt alles vrediger. Samen stilstaan bij de geboorte van een kind zo’n tweeduizend jaar geleden en wat dat kind in zijn leven teweeg heeft gebracht. Het Kerstfeest roept wereldwijd het verlangen naar vrede op. Mogen we daar inspiratie uit putten voor de toekomst.

Mede namens mijn medebestuursleden wens ik u gezegende kerstdagen, een fijne jaarwisseling en alle goeds voor het komende jaar. Een jaar waarin onze vereniging haar 65-jarig bestaan hoopt te vieren. Op welke wijze? Daarover informeren wij u in de komende maanden.

 

Hartelijk groet,

Frans van Lierop

Gedachtegoed december 2018 – januari 2019

KERST

 

Ieder jaar verbaas ik me erover. Begin november zie ik hoe men bezig is kerstversiering op te hangen. Sinterklaas moest zijn intocht nog houden!

“Ach”, zei iemand tegen me , “dat is niet het enige. Begin september ligt het tuincentrum al vol met kerstversieringen.”  Het geeft aan hoe vercommercialiseerd ons kerstfeest is. Weten we in onze samenleving nog wel wat we eigenlijk vieren met Kerst?

 

25 december vieren wij het grote feest van de geboorte van onze Heer Jezus Christus. Als je daar echt over nadenkt, is het eigenlijk onbegrijpelijk: God is mens geworden. De eeuwige neemt een tijdelijk bestaan op zich. De Schepper van hemel en aarde staat niet van grote afstand naar ons gezwoeg te kijken, maar wil het lot van zijn schepselen delen. Want dat doe je als je van elkaar houdt. Dan wil je alles met elkaar delen. Kerst getuigt van Gods ongelofelijke liefde.
De gebeurtenissen rond de geboorte zijn overbekend. Maria wikkelde Hem in doeken en legde Hem neer in een kribbe, omdat er voor hen geen plaats was in de herberg. God komt ter wereld en meteen al is er geen plaats voor Hem. Het oorspronkelijke Griekse woord dat hier staat voor herberg betekent zoiets als gastvertrek. Reizen was toen een heel avontuur. Rovers onderweg, uitputting, honger en dorst maakten er deel van uit. Een plaats waar men weer op krachten kon komen was van levensbelang. Dat er voor Maria en Jozef geen plaats was in de herberg betekende meer dan alleen maar wat ongemak.

Voor God is er op het moment dat Hij mens wordt geen gastvrijheid. Hij is niet welkom.
Eigenlijk vreemd, als je er goed bij stil staat, dat wij kerststalletjes onder onze boom neerzetten met Kerst. We doen dat voor de gezellige sfeer. Omdat het zo bij Kerst hoort. Maar de kribbe laat juist zien hoe weinig welkom God was, hoe weinig de mensheid op God zit te wachten. Het is eigenlijk helemaal geen gezellige geschiedenis.
En wat deed God? Werd God boos? Dacht Hij: “Als de mensen zo zijn, als Ik niet welkom ben, dan laat Ik ze maar aan hun lot over”? Integendeel. Hij doet het omgekeerde. De volgende keer dat wij in het evangelie hetzelfde woord voor herberg, gastvertrek, tegenkomen, is op Witte Donderdag. Jezus is dan met zijn leerlingen samen. En Hij viert het laatste avondmaal met hen. De God die niet welkom was schenkt zichzelf als voedsel aan die mensen. Zo beantwoordt God onze kilheid met liefde. En Hij is heel vasthoudend in die liefde. Zelfs op het kruis, is zijn liefde daar.
Het Kind in de kribbe stelt ons een vraag: nemen wij die liefde van God aan? Willen wij Hem binnenlaten in ons leven? Als wij Hem binnenlaten, zullen wij merken dat God ons heel dicht bij zich wil hebben. Hij wil met zijn Geest in ons wonen en ons maken tot zijn kinderen.
Wij, op onze beurt, zullen dan gastvrij zijn tegenover onze medemensen. Speciaal tegenover de mensen die nergens welkom zijn. Omdat ze niet leuk of gezellig zijn. Omdat ze ‘losers’ zijn. Wanneer deze mensen welkom zijn, zal een beetje waar worden wat de engelen zongen in de kerstverhalen: Eer aan God in den hoge en op aarde vrede onder de mensen in wie Hij welbehagen heeft.

 

Zalig kerstfeest

Pastoor Franken

Woord van de voorzitter, november 2018

Beste ‘clubvrienden’,

 

Het was me het KBO-weekje wel, die eerste week van oktober. Het begon allemaal op maandag 1 oktober met een vergadering van de Regio Zuid Holland Noord, gevolgd op dinsdag van de provinciale KBO, daarna op woensdag van onze ‘eigen’ afdeling, op donderdagmiddag het feest met onze kroonjarigen en ter afsluiting ’s avonds de uitreiking van de prijzen van de clubactie van de Rabobank Bollenstreek. Eigenlijk moest ik ook nog diezelfde avond naar de opening van de Week van de Ontmoeting van WelzijnsKompas Hillegom Lisse, maar ja…. je kunt maar op een plek tegelijk zijn. Vandaag ‘stort’ ik me op het voorwoord en de informatie ‘van de bestuurstafel’. U ziet in sommige weken is het bijna een dagtaak, die ik tot nu toe nog steeds met plezier invul.

Van het bestuur wordt verwacht dat men acte de présence geeft op de regionale en provinciale vergaderingen. Zoveel mogelijk worden deze bijeenkomsten bezocht. Deze keer was het extra belangrijk omdat men van plan is de jaarlijkse afdracht aan de bond in 2019 met 10 procent te verhogen naar € 16,50. Momenteel dragen wij € 15,– af van uw contributie van € 24,–. Van de overgebleven € 9,– moeten wij onze vereniging draaiende houden. Tot nu toe lukt dat aardig.

Maar € 1,50 per lid meer betekent voor ons ruim € 1.500,– extra lasten, die niet direct met andere inkomsten kunnen worden gecompenseerd. Vandaar dat wij een krachtig protest hebben afgegeven aan het provinciale bestuur van deze verhoging af te zien. En niet alleen wij. Bijna alle afdelingen in Zuid-Holland staan op ‘hun achterste benen’. Argumenten van de provinciale KBO waren dat er de afgelopen drie jaar geen verhoging had plaatsgevonden en de terugloop van de inkomsten door de daling van het aantal leden. Vanwege de grote weerstand verwacht ik dat op de Algemene Ledenvergadering van de KBO Zuid Holland, eind november, het bestuur de plannen intrekt, want ik ben er bijna zeker van dat de voorstellen worden weggestemd.

Bij onze KBO is er ook een afname van het aantal leden, maar gelukkig nog minimaal. Uw bestuur doet er alles aan nieuwe mensen te werven, maar kan dit niet alleen. Uw hulp is daarbij hard nodig. Vandaar dat wij de achterzijde van ons Kompas hebben gewijzigd en vanaf het oktobernummer de voordelen opsommen om lid te worden en iedere maand een aanmeldingsformulier afdrukken.

Het was een geweldig feest met onze kroonjarigen op 4 oktober. Bijna 125 personen, waaronder een behoorlijk aantal 75-jarigen dat voor de eerste maal aanwezig was. Dit jaar hadden we twee honderdjarigen in ons midden, mevrouw Bakker en de heer Van Schie, aan wie speciale aandacht werd geschonken. Het Joppenkoor uit Warmond trad op met 30 man en 1 vrouw en zong en speelde (zeemans) liederen, waar velen van hebben genoten. Dankzij de inzet van mijn medebestuursleden en een aantal vrijwilligers verliep de middag op rolletjes.

De ‘kers op de taart’, zoals onze secretaris Karin dat zo mooi verwoordde in een mailtje naar onze bestuursleden, was de cheque van

€ 388,50 die wij samen donderdag 4 oktober 2019 – in het kader van de Rabobank Clubkasactie – op een feestelijke bijeenkomst in Floralis te Lisse mochten ontvangen. Toch bijna honderd euro meer dan voorgaande jaren. Dit bedrag gaan wij inzetten door nog meer activiteiten te organiseren. Laat u zich komend jaar maar verrassen.

 

Hartelijk groet,

Frans van Lierop


Ga terug naar het overzicht