Het Kompas

Woord van de voorzitter, mei 2018

Beste junior en senior KBO’ers,   

 

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Twaalf jaar lang werd u op de eerste pagina van ons verenigingsorgaan verrast met een openingsartikel van Nico Turk. Op zijn ‘eigen wijze’ wist hij iedere maand u een inzage te geven in komende activiteiten of een actueel onderwerp onder de loep te nemen. Het zal voor mij geen eenvoudige taak worden dit op dezelfde wijze te continueren. Het is slechts één van de taken, die van mij worden verwacht.

 

Op een verjaardagsfeestje eind augustus vorig jaar kwam ik in gesprek met een gerespecteerd KBO-lid die mij terloops vertelde dat de vereniging van senioren al geruime tijd op zoek was naar een voorzitter, als opvolger van Nico, die in april 2018 zijn functie wenste neer te leggen. Hij vroeg of dit niet iets voor mij zou zijn. Omdat ik niet direct een negatief antwoord gaf, had ik de volgende ochtend Nico aan de telefoon, die een informatief gesprek met mij wilde hebben. Dezelfde middag zat hij al bij mij thuis in de tuin ‘aan de koffie’. Beslist met de gedachte ‘je moet het ijzer smeden als het heet is’. ‘Ach Frans’, zo vertelde Nico, ‘het is maar één vergadering in de maand en om de twee maanden een regiobijeenkomst, dat valt reuze mee’. Vervolgens heb ik er een weekje over nagedacht en toegezegd het te willen proberen. Vanaf november ben ik gaan meedraaien in het bestuur.

 

Langzamerhand kwam ik er wel achter dat het niet bij een enkel ‘vergaderingetje’ zou blijven.          De twee a-viertjes, waarin het profiel, de taakomschrijving en de functie-eisen van de voorzitter staan opgenomen, werden mij in december ter hand gesteld. Het profiel en de functie-eisen waren voor mij geen verrassing, wel de uitvoerige taakomschrijving met 18 punten, waarbij de inzet van de voorzitter wordt verwacht. Toch iets anders dan die enkele vergadering per maand. Deze lijst heb ik de afgelopen tijd op Nico geprojecteerd en ik heb diep respect gekregen voor de wijze waarop hij daar invulling aan heeft gegeven. En met verve. Nico was altijd en overal aanwezig, pakte persoonlijk bijna alle problemen aan en gaf invulling aan de vele ontwikkelingen op het gebied van de organisatiestructuur voor ouderen in onze samenleving. Natuurlijk deed hij dat niet alleen. Hij wist  zich steeds gesteund door een groep zeer actieve  bestuursleden. Zonder deze gezamenlijke inspanning is het niet mogelijk de KBO-Hillegom zo goed te laten functioneren. Dat is voor mij ook een reden, waarom ik uw voorzitter ben geworden. 19 april 2018 ben ik gekozen en benoemd voor een eerste termijn van drie jaar. Ik hoop dat ik de verwachtingen waar kan maken.

 

In mijn aanhef spreek ik over junior en senior KBO-leden. Mijn grote wens is om mensen die net met pensioen zijn gegaan, dus de 67-plussers, meer bij de club te betrekken, met name bij de activiteiten. Afgelopen weken kwam ik her en der in Hillegom personen tegen, die zeggen wel lid te zijn van de KBO, maar zich nog veel te jong voelen om actief deel te nemen aan onze bijeenkomsten en evenementen. Net als ik leeftijdgenoten rond de 67 jaar en recent gestopt met werken. 25-30 jaar geleden was je op die leeftijd een ‘bejaarde’, nu ben en voel je je een actieve senior. Vanzelfsprekend wil ik me inzetten voor de gehele club, maar de komende tijd proberen iets meer te betekenen voor alle – dus zowel junior als senior – leden.

 

In de volgende editie van het Kompas zal ik u enige inzage geven in mijn leven en de activiteiten die ik tot nu toe doe en heb gedaan. Alvast een korte inzage: ik ben een geboren en getogen Hillegommer, de zoon van Sinterklaas en al bijna 45 jaar getrouwd met Annie. Wij hebben drie kinderen en zes kleinkinderen. Samen met mijn broer heb ik een drukkerij gehad, die tot eind 2016 was gevestigd aan de Arnoudstraat.

 

Hartelijke groet,

Frans van Lierop

Gedachtegoed, mei 2018

Nieuw

“Dit is een klein gebed  voor ieder die vertrekt,                                                                                                           die z’n land gedwongen achterlaat,

die niet vrijwillig gaat.

Dit is een klein gebed voor ieder die beseft                                                                                                             dat hij nooit meer ergens thuis zal zijn maar voor altijd onderweg.

Verder weg elke stap van waar hij woont met z’n hart en zijn rug elke dag een beetje meer gebukt                onder z’n heimwee maar er is geen weg terug.” …    (*)

Maar ook wil ik .. een klein gebed voor wie opnieuw begint, op vreemde plek  ja in ons midden;                  nieuwe gezichten, andere stijl,  frisse vragen, ze mogen er zijn.                                                                              Een klein gebed, voor wie zoekt in onze taal, naar woorden.   (**)

Een klein gebed, voor allemaal  nu het Pasen is en Jezus’ eerste woord de VREDE is.                                      Hij geeft het ieder mee, om in Zijn Geest en met elkaar  de aarde nieuw te maken.

Dat we elkaar verstaan.

 

Zalig Pasen en Pinksteren!

Anneke Beenakker-Voorn

 

* de eerste drie coupletten zijn van Liselore Gerritsen. ** de rest omdat ik in het taalcafé, en ook in de kerk, nieuwe (taal)mensen ontmoet.

Woord van de voorzitter, april 2018

Beste mensen,

 

Na twaalfeneenhalf jaar neem ik als voorzitter op de algemene ledenvergadering van 19 april 2018 afscheid van het bestuur van de Vereniging van Senioren KBO Hillegom.

In die twaalfeneenhalf jaar is er heel veel bereikt bij onze vereniging.

Het ledenaantal is flink gestegen naar ruim duizend.

Op het gebied van belangenbehartiging hebben we een aantal projecten gehad.

Ik noem de belangrijkste:

Langer wonen in eigen woning. Veel woningen in Hillegom zijn naar de wil van de bewoners aangepast.

Ouderenmishandeling en Ontspoorde Zorg.

Na melding bij het Lokaal Loket van de gemeente Hillegom van een vermoeden van ouderenmishandeling of ontspoorde zorg, bijvoorbeeld lichamelijke mishandeling, geestelijke mishandeling of financiële uitbuiting, gaan professionals aan de slag de mishandeling of ontspoorde zorg te stoppen.

 

Wij hebben het Seniorenpodium opgericht.

Op 10 januari 2008 ging de gemeenteraad van Hillegom akkoord met de instelling van het Seniorenpodium. Het Seniorenpodium kan gevraagd en ongevraagd advies uitbrengen aan het college van B&W over onderwerpen die van invloed zijn op de positie van ouderen. De KBO heeft met twee leden daar vaak gebruik van gemaakt.

Ik noem: levensloopbestendige woningen, onveiligheidsgevoelens ouderen, bereikbaarheid in Hillegom, het is goed oud worden in Hillegom en de dokterspost.

 

Het bestuur heeft verschillende cursussen opgezet:

Notebookcursus, iPadcursussen die al jarenlang druk bezocht worden en Oefen je Vitaal.

 

In al die jaren hebben we ook geweldige thema’s en andere activiteiten georganiseerd.

Euthanasie, wat komt er kijken bij overlijden, met het boekje nabestaandeninformatie, testament en levenstestament, het hospice, valpreventie en vele andere muzikale en leerzame thema’s. Maar ook de busreizen en theaterbezoeken.

Niet te vergeten de geweldige zomerprogramma’s.

 

Gelukkig zijn er voor mijn opvolging drie leden die wij als aspirant bestuurslid hebben gevraagd, die ja hebben gezegd.

Het zijn mevrouw Joke Heemskerk en de heren Jan Boot en Frans van Lierop.

 

Ik dank het bestuur voor de fantastische manier van samenwerken, de contactpersonen, de gedachtegoedschrijvers de belastinginvullers, de lief- en leedcommissie, de koffie- en theedames, de redactie van Het Kompas en alle anderen die in deze periode zich hebben ingezet voor onze vereniging.

 

Ik wens de Vereniging van Senioren KBO Hillegom onder leiding van een nieuwe voorzitter en bestuursleden veel succes in de toekomst. Het gaat u allen goed.

 

Met vriendelijke groet,       Nico Turk

Gedachtegoed, april 2018

Het boek van de vreugde.

 

Wanneer u dit verhaal gaat lezen is het rond of na Pasen. Het mooiste kerkelijk feest van het jaar.

Een feest van het donker naar het Licht gaan. Met veertigdagen voorbereidingstijd. Daar schreef kapelaan Kuik in de vorige editie over. Maar wat betekent Pasen voor U, buiten het gezellig ontbijten en het eten van paaseitjes. Ik schrijf dit na een weekend in het klooster. Een herbronningsweekend na de opleiding van Christelijke meditatie. Mediteren is een deel van mijn leven geworden. De ene dag wat langer de andere dag wat korter en ik sla ook wel eens over. Mediteren kun je op verschillende manieren beoefenen. Sommige mensen denken dat het wat zweverig is. Maar dat is niet zo. Want om goed te mediteren, moet je goed en bewust gaan zitten of op je knieën op een zitbankje. Altijd geaard, dat betekent: met je beide benen op de grond. Waarom ik mediteer? Een moment om stil te worden bij God en mijzelf. Bij God kan ik altijd mijn verhaal kwijt, mijn verdriet, blijdschap en dankbaarheid. Het helpt mij om dagelijks de goede keuze te maken. Leven zoals Jezus ons heeft voorgedaan. En vele na Hem.

 

Na deze inleiding wil ik het daarover hebben. Zo gedenken we velen Heiligen in onze kerk. En heeft u zelf ook vast een Heilige waar u veel om geeft. Hij of zij is een voorbeeld voor u. Zo zijn we in het weekend bezig geweest met de boodschap van twee hedendaagse heiligen. Ze zijn nog niet heilig verklaard want ze leven nog. Het zijn grote iconen in de wereld. Er zijn mensen die ze verguizen, maar zo ook vele die ze eren. Deze twee heren die hebben een kleine week met elkaar opgetrokken en zijn 5 dagen met elkaar in gesprek geweest. En over deze gesprekken is een boek geschreven ter gelegenheid van de 80e verjaardag van de Dalai Lama. Desmond Tutu (84) reisde naar Dharamsala om samen met de Dalai Lama ‘Het boek van de Vrede te maken. Als cadeau voor alle mensen.

Ondanks hun verschillende werelden, hun drukke bestaan, terwijl ze al een hoge leeftijd hebben. Zijn ze samen gekomen, een bijzondere ontmoeting. De Dalai Lama en Desmond Tutu hebben beiden veel tegenslagen moeten overwinnen. Ondanks hun ontberingen. Of zoals ze zelf zeggen dankzij hun ontberingen, behoren ze tot de vrolijkste mensen ter wereld. Als Desmond Tutu aankomt op het vliegveld en de Dalai Lama hem begroet is dat al iets bijzonders. De Dalai Lama glimlachte en zijn ogen straalden. De Dalai Lama is een heilig man en van uit zijn cultuur mag hij niet zomaar worden aangeraakt. Desmond Tutu spreidde zijn armen en ze omhelsden elkaar. Ze lieten elkaar los en pakten elkaar vast bij de schouders en keken elkaar in de ogen. De Dalai Lama deed alsof hij een kus toe blies. Waarop Desmond Tutu eerst zijn ene wang kust en zegt: ‘Dat ben je niet gewend’. En zo ook zijn andere wang kust. Samen beginnen ze te lachen en dat lachen houden ze de hele week vol tijdens hun gesprekken naast ook het verdriet.  Een vrolijk stel bij elkaar.

In hun gesprekken is de rode draad de acht pijlers van de vreugde namelijk: Perspectief, er zijn verschillende invalshoeken. Nederigheid, ik probeer nederig en bescheiden te zijn. Humor, lachen en grapjes zijn beter. Acceptatie, het enige mogelijke vertrekpunt voor verandering. Vergeving, onszelf bevrijden van het verleden. Dankbaarheid, wat een geluk dat ik leef en compassie, iets wat we willen hebben. Edelmoedigheid, we lopen over van vreugde. Met deze woorden vertellen ze elkaar wat de vreugde betekent in hun leven en wat het kan beteken voor andere mensen.

Zo laten deze twee mensen zien hoe ze in het leven staan ten diensten van de andere mensen. Net zoals Jezus ons heeft laten zien in zijn leven. Een boodschap van God voor ons. Een bijzonder boek, wat goed leesbaar is, waar liefde uitstraalt waaraan wij ons kunnen warmen.

Normaal maak ik geen reclame voor een boek. Maar wat Pasen de boodschap van Pasen betekent wordt door deze twee mannen zeker beschreven in het boek van de vreugde.

 

Hartelijke groet,

Marjo Lommerse

 

Gedachtegoed, februari 2018

GEDACHTEN

 

Het is al weer 2018. De tijd gaat snel. Wij zullen proberen er weer een mooi en dienstbaar jaar van te maken. Van de kranten en het nieuws worden wij niet vrolijk. Veel wordt er geschreven over levenseindeklinieken, het lot, beter gezegd de dood, in eigen hand nemen. Hoeft het leven niet meer van je? Een paar gram van een of ander spulletje en je krijgt een enkeltje naar het hiernamaals.

En daar sta je dan als geestelijk verzorger. Een gebed uitspreken, bidden voor een te dragen ziekbed, bidden voor vrede en een rustig heengaan, soms is men dankbaar en soms hoeft het niet. De gedachten zijn gevormd en nog liever vandaag dan morgen naar Onze Lieve Heer. Maar wij blijven ons best doen. De dankbaarheid voor het leven blijft overheersen. En het sterven is een proces, net als het geboren worden. Soms is er tijd voor nodig. Soms duurt het langer dan gedacht en soms korter. Als er geen hulpmiddelen worden gebruikt dan gaat de mens op Zijn tijd. De Heer heeft de levensadem aan het begin van een mensenleven ingeblazen en als het zover is zal Hij ook weer deze ook weer terugnemen.

 

Voor enkele diepere gedachten heb ik het boekje van “De Profeet” van Kahlil Gibran opgezocht. Gibran heeft het in onderstaande aanhaling over de godsdienst.

 

“Het dagelijks leven is uw godsdienst en uw tempel. Brengt telkens als ge hem betreedt al wat ge hebt mee. De ploeg, het aambeeld, de hamer en de luit. Wat ge hebt vervaardigd als gebruiks- en als kunstvoorwerpen.  Want al dromend stijgt ge niet uit boven uw prestaties en valt ge niet dieper dan uw mislukkingen.

En brengt alle mensen mee. Want al biddend, stijgt ge niet hoger dan hun gevoelens van hoop en zinkt ge niet dieper dan hun wanhoop.

 

Om God te leren kennen hoeft ge geen raadsels op te lossen. Kijkt om u heen en ge ziet Hem spelen met uw kinderen.

Werpt een blik op het hemelruim en ge ziet Hem wandelen in de wolk. Zijn armen uitstrekken in het weerlicht en neerdalen in de regen.

Ge ziet Hem glimlachen in de bloemen en ziet Zijn opgeheven handen wuiven in de bomen.”

 

Kahlil Gibran werd in 1883 in Libanon geboren. Hij was zowel dichter als filosoof en schilder. Zijn dichtwerken zijn in meer dan twintig talen verschenen. Hij overleed in 1931. In zijn werken zijn een groot geloof en diepe wijsheid te vinden.

 

Voor nu wens ik u rustige maanden toe in goede gezondheid en vrede.

Marie van Rooden


Ga terug naar het overzicht