Het Kompas

Woord van de voorzitter, april 2018

Beste mensen,

 

Na twaalfeneenhalf jaar neem ik als voorzitter op de algemene ledenvergadering van 19 april 2018 afscheid van het bestuur van de Vereniging van Senioren KBO Hillegom.

In die twaalfeneenhalf jaar is er heel veel bereikt bij onze vereniging.

Het ledenaantal is flink gestegen naar ruim duizend.

Op het gebied van belangenbehartiging hebben we een aantal projecten gehad.

Ik noem de belangrijkste:

Langer wonen in eigen woning. Veel woningen in Hillegom zijn naar de wil van de bewoners aangepast.

Ouderenmishandeling en Ontspoorde Zorg.

Na melding bij het Lokaal Loket van de gemeente Hillegom van een vermoeden van ouderenmishandeling of ontspoorde zorg, bijvoorbeeld lichamelijke mishandeling, geestelijke mishandeling of financiële uitbuiting, gaan professionals aan de slag de mishandeling of ontspoorde zorg te stoppen.

 

Wij hebben het Seniorenpodium opgericht.

Op 10 januari 2008 ging de gemeenteraad van Hillegom akkoord met de instelling van het Seniorenpodium. Het Seniorenpodium kan gevraagd en ongevraagd advies uitbrengen aan het college van B&W over onderwerpen die van invloed zijn op de positie van ouderen. De KBO heeft met twee leden daar vaak gebruik van gemaakt.

Ik noem: levensloopbestendige woningen, onveiligheidsgevoelens ouderen, bereikbaarheid in Hillegom, het is goed oud worden in Hillegom en de dokterspost.

 

Het bestuur heeft verschillende cursussen opgezet:

Notebookcursus, iPadcursussen die al jarenlang druk bezocht worden en Oefen je Vitaal.

 

In al die jaren hebben we ook geweldige thema’s en andere activiteiten georganiseerd.

Euthanasie, wat komt er kijken bij overlijden, met het boekje nabestaandeninformatie, testament en levenstestament, het hospice, valpreventie en vele andere muzikale en leerzame thema’s. Maar ook de busreizen en theaterbezoeken.

Niet te vergeten de geweldige zomerprogramma’s.

 

Gelukkig zijn er voor mijn opvolging drie leden die wij als aspirant bestuurslid hebben gevraagd, die ja hebben gezegd.

Het zijn mevrouw Joke Heemskerk en de heren Jan Boot en Frans van Lierop.

 

Ik dank het bestuur voor de fantastische manier van samenwerken, de contactpersonen, de gedachtegoedschrijvers de belastinginvullers, de lief- en leedcommissie, de koffie- en theedames, de redactie van Het Kompas en alle anderen die in deze periode zich hebben ingezet voor onze vereniging.

 

Ik wens de Vereniging van Senioren KBO Hillegom onder leiding van een nieuwe voorzitter en bestuursleden veel succes in de toekomst. Het gaat u allen goed.

 

Met vriendelijke groet,       Nico Turk

Gedachtegoed, april 2018

Het boek van de vreugde.

 

Wanneer u dit verhaal gaat lezen is het rond of na Pasen. Het mooiste kerkelijk feest van het jaar.

Een feest van het donker naar het Licht gaan. Met veertigdagen voorbereidingstijd. Daar schreef kapelaan Kuik in de vorige editie over. Maar wat betekent Pasen voor U, buiten het gezellig ontbijten en het eten van paaseitjes. Ik schrijf dit na een weekend in het klooster. Een herbronningsweekend na de opleiding van Christelijke meditatie. Mediteren is een deel van mijn leven geworden. De ene dag wat langer de andere dag wat korter en ik sla ook wel eens over. Mediteren kun je op verschillende manieren beoefenen. Sommige mensen denken dat het wat zweverig is. Maar dat is niet zo. Want om goed te mediteren, moet je goed en bewust gaan zitten of op je knieën op een zitbankje. Altijd geaard, dat betekent: met je beide benen op de grond. Waarom ik mediteer? Een moment om stil te worden bij God en mijzelf. Bij God kan ik altijd mijn verhaal kwijt, mijn verdriet, blijdschap en dankbaarheid. Het helpt mij om dagelijks de goede keuze te maken. Leven zoals Jezus ons heeft voorgedaan. En vele na Hem.

 

Na deze inleiding wil ik het daarover hebben. Zo gedenken we velen Heiligen in onze kerk. En heeft u zelf ook vast een Heilige waar u veel om geeft. Hij of zij is een voorbeeld voor u. Zo zijn we in het weekend bezig geweest met de boodschap van twee hedendaagse heiligen. Ze zijn nog niet heilig verklaard want ze leven nog. Het zijn grote iconen in de wereld. Er zijn mensen die ze verguizen, maar zo ook vele die ze eren. Deze twee heren die hebben een kleine week met elkaar opgetrokken en zijn 5 dagen met elkaar in gesprek geweest. En over deze gesprekken is een boek geschreven ter gelegenheid van de 80e verjaardag van de Dalai Lama. Desmond Tutu (84) reisde naar Dharamsala om samen met de Dalai Lama ‘Het boek van de Vrede te maken. Als cadeau voor alle mensen.

Ondanks hun verschillende werelden, hun drukke bestaan, terwijl ze al een hoge leeftijd hebben. Zijn ze samen gekomen, een bijzondere ontmoeting. De Dalai Lama en Desmond Tutu hebben beiden veel tegenslagen moeten overwinnen. Ondanks hun ontberingen. Of zoals ze zelf zeggen dankzij hun ontberingen, behoren ze tot de vrolijkste mensen ter wereld. Als Desmond Tutu aankomt op het vliegveld en de Dalai Lama hem begroet is dat al iets bijzonders. De Dalai Lama glimlachte en zijn ogen straalden. De Dalai Lama is een heilig man en van uit zijn cultuur mag hij niet zomaar worden aangeraakt. Desmond Tutu spreidde zijn armen en ze omhelsden elkaar. Ze lieten elkaar los en pakten elkaar vast bij de schouders en keken elkaar in de ogen. De Dalai Lama deed alsof hij een kus toe blies. Waarop Desmond Tutu eerst zijn ene wang kust en zegt: ‘Dat ben je niet gewend’. En zo ook zijn andere wang kust. Samen beginnen ze te lachen en dat lachen houden ze de hele week vol tijdens hun gesprekken naast ook het verdriet.  Een vrolijk stel bij elkaar.

In hun gesprekken is de rode draad de acht pijlers van de vreugde namelijk: Perspectief, er zijn verschillende invalshoeken. Nederigheid, ik probeer nederig en bescheiden te zijn. Humor, lachen en grapjes zijn beter. Acceptatie, het enige mogelijke vertrekpunt voor verandering. Vergeving, onszelf bevrijden van het verleden. Dankbaarheid, wat een geluk dat ik leef en compassie, iets wat we willen hebben. Edelmoedigheid, we lopen over van vreugde. Met deze woorden vertellen ze elkaar wat de vreugde betekent in hun leven en wat het kan beteken voor andere mensen.

Zo laten deze twee mensen zien hoe ze in het leven staan ten diensten van de andere mensen. Net zoals Jezus ons heeft laten zien in zijn leven. Een boodschap van God voor ons. Een bijzonder boek, wat goed leesbaar is, waar liefde uitstraalt waaraan wij ons kunnen warmen.

Normaal maak ik geen reclame voor een boek. Maar wat Pasen de boodschap van Pasen betekent wordt door deze twee mannen zeker beschreven in het boek van de vreugde.

 

Hartelijke groet,

Marjo Lommerse

 

Gedachtegoed, februari 2018

GEDACHTEN

 

Het is al weer 2018. De tijd gaat snel. Wij zullen proberen er weer een mooi en dienstbaar jaar van te maken. Van de kranten en het nieuws worden wij niet vrolijk. Veel wordt er geschreven over levenseindeklinieken, het lot, beter gezegd de dood, in eigen hand nemen. Hoeft het leven niet meer van je? Een paar gram van een of ander spulletje en je krijgt een enkeltje naar het hiernamaals.

En daar sta je dan als geestelijk verzorger. Een gebed uitspreken, bidden voor een te dragen ziekbed, bidden voor vrede en een rustig heengaan, soms is men dankbaar en soms hoeft het niet. De gedachten zijn gevormd en nog liever vandaag dan morgen naar Onze Lieve Heer. Maar wij blijven ons best doen. De dankbaarheid voor het leven blijft overheersen. En het sterven is een proces, net als het geboren worden. Soms is er tijd voor nodig. Soms duurt het langer dan gedacht en soms korter. Als er geen hulpmiddelen worden gebruikt dan gaat de mens op Zijn tijd. De Heer heeft de levensadem aan het begin van een mensenleven ingeblazen en als het zover is zal Hij ook weer deze ook weer terugnemen.

 

Voor enkele diepere gedachten heb ik het boekje van “De Profeet” van Kahlil Gibran opgezocht. Gibran heeft het in onderstaande aanhaling over de godsdienst.

 

“Het dagelijks leven is uw godsdienst en uw tempel. Brengt telkens als ge hem betreedt al wat ge hebt mee. De ploeg, het aambeeld, de hamer en de luit. Wat ge hebt vervaardigd als gebruiks- en als kunstvoorwerpen.  Want al dromend stijgt ge niet uit boven uw prestaties en valt ge niet dieper dan uw mislukkingen.

En brengt alle mensen mee. Want al biddend, stijgt ge niet hoger dan hun gevoelens van hoop en zinkt ge niet dieper dan hun wanhoop.

 

Om God te leren kennen hoeft ge geen raadsels op te lossen. Kijkt om u heen en ge ziet Hem spelen met uw kinderen.

Werpt een blik op het hemelruim en ge ziet Hem wandelen in de wolk. Zijn armen uitstrekken in het weerlicht en neerdalen in de regen.

Ge ziet Hem glimlachen in de bloemen en ziet Zijn opgeheven handen wuiven in de bomen.”

 

Kahlil Gibran werd in 1883 in Libanon geboren. Hij was zowel dichter als filosoof en schilder. Zijn dichtwerken zijn in meer dan twintig talen verschenen. Hij overleed in 1931. In zijn werken zijn een groot geloof en diepe wijsheid te vinden.

 

Voor nu wens ik u rustige maanden toe in goede gezondheid en vrede.

Marie van Rooden

Gedachtegoed, december 2017 en januari 2018

Gedachtegoed

 

Voor de maand december en januari 2018 mag ik wat op papier voor u zetten.

In de laatste maand van het jaar is het voor veel mensen een drukke maand en in januari wacht ons een kale maand zo na alle feestdagen.

Zo hebben wij ook nog vier verjaardagen te vieren in de familie, naast alle andere festiviteiten.

Toch is het grootste feest wat wij vieren de geboorte van het kleine kind Jezus in een stal te Bethlehem. Gods Zoon, een kind van Gods liefde voor ons om zijn liefde door te geven.

Als we in de kerstviering het verhaal van de geboorte van dat kleine bijzondere kind horen wat gaat er dan door u heen?

Ik ben ooit in Bethlehem geweest in de geboorte kerk en keek toen over de velden heen en zag mij de herders in het veld voor mij.

Als de herders de engel zien en zijn boodschap horen, worden zij weggeroepen uit waar zij mee bezig zijn.
Ergens uit weg geroepen worden kan soms storend zijn. Als je net ergens geconcentreerd mee bezig bent. Soms kan het ook wel prettig zijn. Zo werden de herders gestoord in hun werkzaamheden. Zij hielden de wacht bij hun kudde. Maar als de engel en het engelenkoor weg is, maken ze zich helemaal niet meer druk om de kudde. Ze willen zien wat er gebeurd is. Ze zijn nieuwsgierig.
Want wat er bij hen is gebeurd, is niet alleen dat ze  even uit hun werkzaamheden gehaald zijn, even een verzetje om de lange nacht enigszins te doorbreken. Nee, de herders worden in hun bezigheid gestoord, omdat zij iets van Gods werkelijkheid ervaren. In hun bezigheden komt er een boodschapper van God.
En daardoor is niet alleen die nacht meer hetzelfde, maar heel hun leven veranderd op dat moment. Ze gaan op weg om de Zoon van God te zien. Heel hun leven zullen ze terugdenken aan die nacht, dat de hemel openging, en die engel verscheen. Als je op deze manier wordt gestoord, wordt onderbroken in je dagelijkse bezigheden kan dat ook spannend zijn.
Voor de herders in ieder geval, want zij worden bevreesd. De engel moet hen gerust stellen.
Ook voor ons kan het spannend zijn als op die manier de werkelijkheid van God in ons leven komt. Als ons dagelijks leven onderbroken wordt. En op wat voor manier! Want de boodschap van de engel is dat er iets bijzonders gebeurt. De engel is een boodschapper van God. De herders zijn nu buiten, buiten de veilige muren van de stad, buiten in het bedreigende donker, waar dieven en roofdieren actief zijn, zo ontvangen ze de boodschap: ga maar kijken naar dat Kind dat geboren is!’ Zo worden ook wij uit ons leven geroepen en zingen wij: Kind ons geboren, Zoon ons gegeven.
Het kan zijn, dat u net als de herders daar blij mee bent. Om even uit het dagelijkse ritme te zijn. Om de sfeer van Kerst te proeven. Het tilt ons boven ons dagelijks bestaan uit.
Het maakt deze dagen bijzonder. En wellicht is dat waarom u naar Kerst hebt uitgezien. De vreugde die bij dit feest hoort. Een andere sfeer – even alle dagelijkse dingen aan de kant.
Ook kan er een dankbaarheid zijn. Dankbaarheid, dat Hij vanuit de hoge hemel wilde neerdalen in ons midden.

Maar het kan ook zijn, dat u er tegen op gezien hebt. Omdat u niet zo van feest houdt. Dat kan om verschillende reden. Het kan zijn dat dit afgelopen jaar een heel ingrijpend jaar is geweest. En dat in deze tijd van Kerst, van bezinning, alles weer boven komt. Een eerste keer, dat iemand die u dierbaar was, er niet bij is. Dan zal de vreugde eerder een ingetogen vreugde zijn. Of de sfeer van Kerst doet u juist pijn, omdat het in uw hart niet zo sfeervol is. Omdat uw hart koud aanvoelt, er geen enkele vreugde in doordringt. Ook als zou er naar verlangen. Voor uw gevoel zou u eerder bij de schapen achterblijven dan met de herders mee te gaan naar de stal.
Was het maar 4 januari. Waren alle feestelijkheden maar achter de rug. Luister naar de engel die zegt: “Zie, ik verkondig u grote blijdschap, ”Het is een boodschap van Godswege. Het is de stem van de engel, de boodschap van God, die u er uit haalt. God roept u op om met Hem vooruit te kijken, niet om te vergeten maar om Zijn Licht te zien om aan te verwarmen en zo weer verder te kunnen met uw leven.

Zo worden wij uit onze dagelijkse sleur gehaald en net als de herders in beweging gebracht. Op naar dat Kind te gaan. Om bij dat Kind te knielen. Om te zien, met eigen ogen dat er hoop is voor alles in de wereld.

En als dan alle feest dagen voorbij zijn en de kale maand januari op u staat te wachten, met misschien wel een winters karakter. Blijf in beweging na het mooie feest van Licht, van Zijn geboorte en geniet van de stilte en rust van deze maand om zijn boodschap van liefde op te laden en te delen me degene die u tegenkomt in uw leven.

 

Ik wens U een Zalig Kerstfeest en een Zalig en mooi Nieuwjaar.                                 Marjo Lommerse


Ga terug naar het overzicht