test

Gedachtegoed, juli/augustus 2019

Geplaatst op 2 juli 2019

In mei en juni ben ik zoals gebruikelijk weer langs een aantal RK scholen gegaan voor catechese. In iedere groep vertel ik een Bijbelverhaal, laat ik via internet en filmpje of liedje zien en spreken we met elkaar hierover.

Vaak hoor ik van oudere leerkrachten of parochianen: “Vroeger kwam de pastoor of de kapelaan ook in de klas. Ik vond dat zo spannend altijd! Het waren prachtige verhalen!”

En dat is ook zo. Het zijn schitterende verhalen over Jezus en het zijn vaak heel spannende lezingen in het Oude Testament. Maar soms is het wel heel lastig om te zien dat het niet allemaal losstaande verhalen zijn, maar dat ieder verhaal dat in de Bijbel staat, iedere gebeurtenis dat staat beschreven een onderdeel is van een veel groter geheel!

De verhalen in het Oude Testament werken allemaal toe naar dat moment waarop Jezus de wereld in komt, en de verhalen in het Nieuwe Testament vertellen over hoe dit gebeurde en wat zijn leerlingen daarna meemaakten. Het hangt allemaal met elkaar samen.

Soms zou ik wensen dat het met de wereld waarin we leven net zo zou zijn. Beter dan ik weet u hoe vroeger mensen meer op elkaar betrokken waren, zeker in een dorp. Iedereen kende elkaar, als er iets gebeurde wisten vel mensen dat en werd er vanuit de straat, de parochie of kennissenkring actie ondernomen. Sommigen hebben dat ervaren als heel benauwend: er was een grote sociale controle! Maar de andere kant is ook waar, mensen wisten van elkaar. En of dat nu goed was of niet, vandaag leven we in een heel andere tijd. Vandaag de dag zijn mensen vooral bezig met werk en carrière. Ouders werken allebei, kinderen gaan naar voorschoolse opvang, tussentijdse opvang en naschoolse opvang en tussen door zitten ze op school, sport, clubs…. Tsja, we verliezen elkaar bijna uit het oog.Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel mensen zich min of meer opsluiten in hun eigen digitale wereld. Via internet komen ze digitaal nog “onder de mensen”. Maar de buren….kennen we vaak nauwelijks.

Nogmaals, ik zeg niet dat het beter of slechter is dan vroeger, maar het is wel heel anders. En in die veranderende wereld zijn er veel mensen die meer en meer op zichzelf zijn teruggeworpen en die eenzaam zijn.

Ook ik heb geen idee hoe dit te doorbreken is en hoe we als mensen anno 2019 weer meer oog krijgen voor elkaar. Wel zie ik om mij heen hoeveel mensen steeds meer behoefte krijgen aan contact met elkaar: mensen spreken steeds meer af om wat op een terras te gaan drinken, gezellig met mensen om je hen. Steeds meer mensen organiseren activiteiten die mensen bij elkaar wil brengen. Steeds meer mensen besluiten om voor een bepaalde tijd of periode de mobiele telefoon even opzij te leggen om iemand te bezoeken.

Het is maar een kleine verandering, maar ik geloof vast dat we steeds weer een beetje meer “normaliseren” en elkaar opzoeken. Dan zal het leven van ons allemaal niet meer los zand zijn, maar zullen we met elkaar verbonden zijn en een gemeenschap vormen. Eigenlijk net zoals die verhalen in de Bijbel allemaal anders zijn, hun eigen karakter hebben, en toch één geheel vormen.

Misschien mogen we aan onze Goede God vragen om ons een duwtje in de goede richting te geven om dit weer de normaalste zaak van de wereld te laten zijn!

 

Diaken Iwan Osseweijer

Comments are closed.